Hypotheek

Bij de aankoop van een woning zult u in de meeste gevallen geld moeten lenen van een bank. Indien u voldoet aan verschillende eisen die de bank stelt aan het uitlenen van gelden, dan is de bank bereid u - onder voorwaarden - geld te lenen.

De voorwaarden en bepalingen waaronder zulks kan geschieden zal veelal vermeld komen te staan in de hypotheekakte.

De hypotheekakte heeft tot doel aan de bank zekerheid te geven voor de terugbetaling van de geleende gelden. U geeft daarmee uw huis of andere onroerende zaak (of erfpacht, opstal, appar­tement) als onder­pand aan de bank. Bij een onverhoopte execu­toriale verkoping wordt de bank dan uit de opbrengst boven andere schuldeisers voldaan.

In de hypotheekakte worden vaak twee verschillende zaken geregeld:

1. de met de bank gemaakte afspraken over de lening (hoofd­som, rente, aflossing, opeisbaarheid etc.), al dan niet in combinatie met een afgesloten levensverzekering of een overlijdensrisicoverzekering;

2. de zekerheid voor de bank (hypotheek op het huis, pand­recht op de daarbij behorende roerende zaken en, indien van toepassing, op de rechten uit een afgesloten verzeke­ring). De zekerheid voor de bank bestaat erin dat de bank, mocht de schuldenaar niet meer voldoen aan zijn rente- en aflos­sin­gsverplichtingen, het onderpand mag veilen en vervolgens als eerste (of, als het een tweede hypotheek is, als tweede etc.) uit de opbrengst wordt voldaan met voorrang boven gewone schuldei­sers.

In elke hypotheekakte moet een bedrag staan waarvoor de zeker­heid wordt gegeven. Vaak is dit bedrag gelijk aan de hoogte van de geslo­ten geldle­ning. Soms is dit bedrag hoger. Er wordt bijvoorbeeld € 100.000 geleend van de bank, maar zekerheid gegeven € 130.000. De bank heeft dan dus meer zekerheid dan eigenlijk nodig is, maar dit kan van pas komen als later nog meer geld van de bank wordt geleend, bij voorbeeld € 20.000. Dan hoeft er geen nieuwe hypotheek­akte meer te worden opgemaakt en kan volstaan worden met een onder­handse schuldbe­kentenis die op de bank wordt getekend. Dat bespaart uiter­aard notaris- en kadaster­kos­ten.

Verder wordt altijd bovendien nog een tweede bedrag opgenomen (vaak een percentage van het eerste bedrag). Dit tweede bedrag duidt niet op een schuld van de hypotheekgever, maar op extra zeker­heid voor de bank voor het geval dat de schuldenaar in de toekomst steeds meer achterstand krijgt in de beta­ling van rente en eventuele boetes en/of kosten verschul­digd wordt aan de bank. De bank wil ook voor die eventuele toekomstige vorde­ringen het huis als onderpand hebben.

Beide bedragen tezamen vormen de maximale zekerheid voor de bank.

Altijd wordt verwezen naar de algemene voorwaarden van geldlening. Dit kunnen ook zijn, algemene voorwaarden van zekerheidsstelling of een combinatie daarvan. Algemene voorwaarden, de zogenaamde kleine lettertjes, bevatten een uitgebreid scala van regelingen die ervoor zorgen dat de rechten van de bank, maar ook de rechten van de schuldenaar, tot in detail worden vastgelegd. In hoofdlijnen wordt hierin geregeld, wanneer de lening opeisbaar zal zijn: in het algemeen is dit slechts in zeer extreme situaties het geval, zoals bij wanbetaling, faillissement, surseance van betaling, bij verwaarlozing van het onderpand, etc. Veel andere gevallen van opeisbaarheid, zoals bij verkoop of overlijden worden pas benut als de situatie daar aanleiding voor geeft.

Wilt u meer weten?

Neem contact met ons op of vraag vrijblijvend een offerte aan.